محرم، منبرها را به خط مقدم جهاد تبیین تبدیل کرده است. کلمات اینجا همان نقشی را دارند که فشنگ در خشاب رزمنده و موشک در لانچر دارد. همین اهمیت راهبردی است که تکلیف اهل منبر و تریبون را سنگینتر میکند. بسیار سنگین تر، چون زمانه ما بسیار حساستر است حتی از سال قبل. تبیین بیان واقعی شرایط است. روایت درستی که بر اساس راستی، درستی را توسعه میدهد. این منبرها، حقیقت ایمان را در سپهر ولایت و التزام به ولایت پذیری درس مجالس میکند.
مثل آن روحانی گران قدری که با تبیین دقیق شرایط، تدبیر کلان نظام را تحلیل میکرد. در نگاه او که به کلمه تبدیل میشد، مردم همه صاحب حرمت بودند. اختلاف، نه تنها اصالت نداشت که باید در مدار منافع کلان ملی و احیای اقتدار ایران اسلامی، جای خود را به وحدت میداد. اصالت با ایران و اسلام بود در تحلیل او. تندروی و هیجان زدگی، رفتاری بود که حتما باید با عقلِ سرد دیده و تدبیر میشد.
او ارکان نظام را اندام وارهای میدید که هرکدام کار خود را انجام میدهند، اما در هندسه عقلانیت واحد و مغز یگانهای که امر و نهی بدن را بر عهده دارد. او درخت واره میدید نهادها و قوا را که همه شاخههای رسته بر یک تنهاند. مکمل همدیگر هستند نه مخل اقدامات یکدیگر. خطاست اگر جز این بپنداریم و بخواهیم به اسم این علیه دیگری موضع بگیریم. درست میگفت او. تخریب دیپلماسی، به میدان قدرت نمیدهد چنان که تضعیف میدان، نه تنها به قدرت دیپلماسی ضریب نمیدهد که آن را تقسیم هم میکند.
در حرکت هارمونی وار میدان و دیپلماسی و حمایت خیابان است که موفقیت حاصل میشود. روحانی بزرگوار دیگری هم که در خیابان و در میان تجمع کنندگان محترم سخن میگفت، نگاهی درس آموز به تاریخ داشت. به صلح حدیبیه که «إِنَّا فَتَحْنَا لَکَ فَتْحًا مُبِینًا» پاسخ گرفت. به صلح امام حسن (ع) که راه را برای استمرار حقیقت باز کرد. او هم تأکید داشت که باید با اعتماد به نظام، راه را پیش برد. خودتخریبی رفتاری غیرعقلانی و غیرشرعی است که هیچ کس نباید بدان دست بزند و زبان باز کند.
او میگفت که در صلح امام حسن (ع) و حتی صلح حدیبیه برخیها ناخشنودی خود را به زبان آوردند، اما نتیجهای که خداوند تقدیر فرموده بود، فراتر از تدبیر آدمیان راه به موفقیت گشود. این روحانی تأکید داشت که امروز باید با اعتماد به ارکان نظام بر مدار وحدت حرکت کرد. جز این هر اقدامی و با هر نیتی، فقط دشمن را خوشحال میکند. این منبرها و این منبری ها، نقشی، چون فرماندهان میدان دارند. نقششان سازنده است. فراوان باد منبریهایی چنین. ان شاءا...